مه لا حه سه نی دزلی
یه کی له ده سه لات داره کان نامه یه کی بو دنیری که بچیته لای ببیته نووسه ری تایبه تی و موده رریس و قازی مه حکه مه. خوا لی خوش بو مه لا حه سه ن وه لامی نامه که ی به پارچه شیعریک ده داته وه که به داخه وه زوری لی ون بووه. وا دیاره ئه و ده سه لات داره له گه ل ئینگلیسه کاندا سه رو کاری بووه و سه گیکی ده سه موی بووه که زور جار له گه لیا بووه و خه لک له م ئیشه ی نارازی بوون، ویستویه ماموستا ببیته نووسه ری تایبه تی له بر ئه وه ماموستا زور خوینه وار بوده له نامه که دا که بوماموستا نیرراوه زور به تامه و تا سوخه وه نووسراوه ئه گه ر بچیته خزمه تی ژیانی ئه گوریت و پله و پایه یه کی چاکی پی ئه دری.
له گـــــه ل ئه وه شدا که ماموستا زور موحتاج بووه، جله کانی ده یان پینه یان پیوه بووه وه لامی نامه که ئاوه ها ده داته وه:
سه ر وه ک مه سینه، سه گ له سه ر سینه
« الخـــــــــــــــــــــبیثات للــــــــــــــــخبیثینه»
ئاخر کام ئینسان ده سه برای سه گه
رفیقی تانجیم پی نا شیرینه
هه رکه سی سه گی کرد به هاوخوانی
ئه وه نوکه ری ئینگلیسینه
قودره ت و سه روه ت جاه و جه لالات
پیشکه ش به وانه ی پیان شیرینه
سه د تف و له حنت له قوربان قوربان
له ئاغا فه رمووی یه کجارم قینه
خوم زه لیل ناکه م بو فلس و دینار
ئه ویش له سایه ی عیززه تی دینه
پیم خوشه نانی جوی ره شی عه بال
دوینه ی خه جیجه و فاته و جه مینه
کاله و کلاشی ساختی هه ورامان
نایده م به قونره ی چه رمی مه کینه
ئیسلام و عیززه ت علیم و که رامه ت
کورد و شه رافه ت ره سمی دیرینه
هه ی هوو چه ن دوورین من و نوکه ری!
ئه مه ش هه رجوری کاسه لیسینه
سه لام سه ییدی « ویرمه نه » دینار
خوویه کی پیسو زور ناشیرینه
ناکه ومه پینه ی دروی ئاغایان
که وش و کراسی خوم ئه که م پینه
ئاخر من قورئان واله سر سینه م
« الطیبات للطیبینه »
من هه لوی لووتکه ی به رزی دالانیم
هه رگیز وه ک قالاو ناکه ومه چینه
حه سه ن بو مه قام نوکه ری ناکا
سه د جار ریامه ئه و جوره ژینه
دزلی پیتی دیت نیشانه ی دوسین